«

»

jan 01

Scaramouche 65 jaar

Afgelopen jaar was het 65 jaar geleden, dat onze vereniging Scaramouche werd opgericht. Op 1 maart 1954 stond het officieel op de planning. Dit werd door diverse kranten opgepakt en vermeld:
‘Schermers richten “Scaramouche” op.
De Arnhemse sportverenigingen hebben er weer een zuster bij gekregen. Dezer dagen is de Arnhemse schermvereniging Scaramouche opgericht. De doelstelling van deze nieuwe vereniging is de gezonde en spannende schermsport in bredere kringen ingang te doen vinden. Was vroeger het schermen een dure sport – de kunst van het schermen werd onderwezen door beroepsleraren, wat de kosten nu niet bepaald drukte – nu kan iedereen zich aan deze sport wijden, daar de contributie van de vereniging niet hoger zal zijn dan die van de andere sportverenigingen. Het is een sport voor jong en oud. Er geldt geen leeftijdsgrens. In het schermen leeft nog de romantiek, de ridderlijkheid en de hoffelijkheid van het verleden en men streeft naar een volledig meesterschap over zenuwen en spieren. Ook voor de dames is het een sport bij uitnemendheid.’ (dagblad het Vrije Volk, 15-3-1954) Aandacht was er genoeg voor de nieuwe club, gevestigd op de Rietgrachtstraat 34. Uit de verschillende krantenberichten en de notulen van Scaramouche zelf blijkt inderdaad dat ze erop waren gericht de sport breed toegankelijk te maken, zelfs zowel voor mannen als voor vrouwen. Want, zo dacht men, ‘waarom zouden wij minder bevoorrechte mensen, die onze dagen op kantoor, school, werkplaats, laboratorium enz. doorbrengen, deze gezonde en elegante sport, een sport welke door het individuele gevecht 100% sportieve voldoening geeft, niet tot de onze maken?’ Het eerste bestuur van Scaramouche zag al snel in dat deze brede uitdraging van de sport niet door iedereen gewaardeerd werd, gezien het idee in Arnhem aanwezig was dat de vereniging het niet langer dan een half jaar zou volhouden. Het eerste jaar verliep dan ook zeker niet soepel: de vereniging begon met twintig mannelijke en zes vrouwelijke leden, waarbij de drie verschillende wapens degen, sabel en floret direct werden aangeboden. Een klein gedeelte van deze leden viel onder de jeugd. Het aantal dames nam daarna ook snel weer af. Zoals Scaramouche zelf al erkende: ‘het eerste levensjaar van een kind is altijd het gevaarlijkst; dat geldt ook voor een vereniging’.


Veertien dagen na de oprichting werd Scaramouche lid van de Arnhemse Sportraad, waarmee ze inspraak kregen in het Arnhemse sportleven namens alle schermers. Weer twee weken later, op één
april, werd de vereniging lid van de Koninklijke Nederlandse Amateurs Scherm Bond (KNASB) waarmee ook een stem in het nationale schermleven werd vastgelegd. De insteek van de vereniging was van begin af aan al fanatiek en sportief: op 31 maart vond de eerste equipe wedstrijd op degen plaats tussen de leden van Scaramouche en de mariniers uit Doorn, die speciaal ervoor waren afgereisd naar de stad. Hoewel dit werd verloren door Scaramouche, zat het er niet ver naast: de stand werd 13-12 voor de mariniers, het aantal touches was 57-56. Deze uitslag smaakte naar meer: op 28 april werd een ‘return-match’ georganiseerd in Doorn. Scaramouche won op degen met 9-7, maar verloor op sabel met 5-4. Op floret bleken de Arnhemmers de onbetwiste winnaars: ze wonnen met 9-0! De mariniers werden hiermee de vaste traditionele tegenstander van de Arnhemse schermvereniging. Andere toernooien volgden, onder meer in Deventer, waar ook de eerste podiumplekken werden behaald door de fanatieke Arnhemmers. Ondertussen moest er ook geklust worden aan de vereniging zelf: er werd een kleedkamer voor vrouwen en mannen in elkaar getimmerd, lampen werden aangelegd en de wanden en het meubilair werd geschilderd. De secretaris Van Lingen bedacht een ‘brassard’ voor de vereniging, het logo van Scaramouche zoals we die nu nog gebruiken. Het had echter weinig gescheeld of er was te weinig geld geweest voor de verdere aankleding van de schermclub. Onderweg naar de zaal verloor de penningmeester de verenigingskas ter waarde van 150 gulden, waar alles van betaald moest worden. Na een bestuursvergadering werd de zaak in de Algemene Ledenvergadering naar voren gebracht. Ondanks de raadselachtige verdwijning verklaarde de vereniging nog altijd vertrouwen te hebben in de penningmeester en hem daarom aan te houden in zijn functie. Er werd een advertentie in ‘het Vrije Volk’ geplaatst, en tot ieders verbazing was het geld gevonden en werd het teruggebracht, op tien gulden na. Sommige leden bleven het echter een gek verhaal vinden, hoe kon de penningmeester zomaar al het geld verliezen? De penningmeester trok het zich toch dusdanig aan dat hij zich genoodzaakt voelde zijn functie neer te leggen. Mevrouw R. Martens werd zijn opvolger.

In het najaar kwam het pand van de schermvereniging in handen van een nieuwe eigenaar. Hoewelhet er eerst op leek dat ze mochten blijven, moesten ze er toch ‘à bout portant uit’. Na veel gesprekken kreeg het bestuur het toch voor elkaar te blijven, op voorwaarde dat ze voor een afschutting van de trap op de eerste verdieping zorgden. Op één november werd de eerste echte Maître aangesteld: de heer Truyens gaf voortaan eens per week echte schermlessen. Dit begon al gauw zijn vruchten af te werpen: bij een schermontmoeting met Enschede bleek Scaramouche veel sterker te zijn. Na een jaar konden de Arnhemmers voor het eerst mee gaan doen aan landelijke toernooien. Op 20 maart 1955 was de stam-beker wedstrijd op floret in Amsterdam, de eerste wedstrijd van Scaramouche in KNASB-verband. Gedacht werd dat het niveau veel lager zou liggen dan het algemene niveau in Nederland. Ze wonnen echter 1/3e deel van de equipe wedstrijden, niet slecht
voor een eerste keer! Na een jaar keek het bestuur dan ook tevreden terug op een succesvolle oprichting: ‘Nog een jaartje flink oefenen en ons schermniveau is evenhoog als elders in Nederland. Met dit vooruitzicht voor ogen wil ik mijn algemeen jaarverslag besluiten’ (secretaris N. van Lingen). Waarschijnlijk had de voorzitter W. Van Zanten nooit gedacht dat Scaramouche na 65 jaar nog zo’n levendige vereniging zou zijn, nog altijd breed toegankelijk voor alle enthousiaste sporters, precies
zoals de oprichters het gepland hadden.

Komend jaar begint de vereniging aan een nieuw hoofdstuk, op een nieuwe locatie met lopers, nieuwe apparatuur en een bar: een lang gekoesterde droom van alle leden. Met veel plezier kijken we terug op vijf mooie jaren waarin we gebruik hebben kunnen maken van de sportzaal van het Olympus College: voor deze fijne samenwerking met de school zijn wij als schermvereniging dan ook erg dankbaar. We wensen al onze schermers en oud-schermers een heel gelukkig nieuw jaar toe, waarop we met net zoveel plezier in onze nieuwe zaal kunnen schermen als onze voorgangers in 1954 in hun eerste
jaar deden. Op naar de volgende 65 mooie schermjaren!

Namens het bestuur van Scaramouche

Met dank aan Dhr. En Mevr. v.d. Heuvel van Varik voor het schenken van het eerste notulenboek van de Arnhemse Schermvereniging Scaramouche van hun (schoon)vader Bono v.d. Heuvel van Varik.

Geef een reactie

Uw email adres zal niet worden gepubliseerd.

Je mag deze HTML-tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>